Τοπικά Προϊόντα

Τοπικά προϊόντα

Ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσετε έναν τόπο είναι μέσω των παραδοσιακών του προϊόντων και γεύσεων. Στην Κεφαλονιά, όπως σε όλα τα μέρη της Ελλάδας, υπάρχει μια ποικιλία από τοπικά προϊόντα που είναι γνωστά για την ποιότητα, τη γεύση και τη μοναδικότητά τους.

Παραδοσιακά γλυκά

Η μάντολα είναι ένα παραδοσιακό γλυκό που το συναντάς μόνο στα νησιά του Ιονίου και είναι ένα από τα πιο γνωστά παραδοσιακά προϊόντα της Κεφαλονιάς. Φτιάχνεται από αμύγδαλα και ζάχαρη, ενώ το έντονο κόκκινο χρώμα του το οφείλει σε ένα είδος φυκιού που οι ντόπιοι χρησιμοποιούν ως χρωστική. Το όνομα του προέρχεται από την ιταλική λέξη αμύγδαλο, «Μάντορλα», η οποία υιοθετήθηκε και εντάχθηκε στην Ελληνική γλώσσα, την περίοδο που το νησί ήταν υπό ενετική κατοχή.

Το μαντολάτο είναι άλλο ένα παραδοσιακό γλυκό η ονομασία του οποίου προέρχεται επίσης από την ιταλική λέξη «Μάντορλα». Κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας, το μαντολάτο καταναλωνόταν ως επί το πλείστον από τους αριστοκράτες της περιοχής. Φτιάχνεται από αμύγδαλα, μέλι, ζάχαρη και ασπράδια χτυπημένα σε μαρέγκα.

Το μπαρμπουλέ είναι μία από τις παλαιότερες και πιο παραδοσιακές συνταγές της Κεφαλονιάς. Είναι μια τραγανή απόλαυση φτιαγμένη από αμύγδαλα που καβουρδίζονται μέσα σε καραμέλα μελιού και κόβονται σε μικρά μπαστούνια.

Το Παστοκύδωνο (Κομφέτο) είναι ένα πολύ νόστιμο και υγιεινό επιδόρπιο. Βασικό συστατικό του είναι το κυδώνι, ένα φθινόπωρο φρούτου που ευδοκιμεί στην περιοχή της Παλικής, και με τη συγκομιδή του το Νοέμβριο μετατρέπεται σε μαρμελάδα. Στη συνέχεια, η μαρμελάδα που παράγεται εμπλουτίζεται με καβουρντισμένα αμύγδαλα και μέλι προκειμένου να φτιαχτεί το Παστοκύδωνο.

Φέτα Κεφαλονιάς

kefalonia_island

Οι πρώτες αναφορές ξεκινούν από τα Ομηρικά χρόνια, ενώ αναφορές υπάρχουν και στον Ηρόδοτο, για το τυρί από την Κεφαλονιά και την Ήπειρο. Μάλιστα πολλές ιστορικές και λαογραφικές αναφορές, αναφέρουν για τους ξακουστούς τυροκόμους της Κεφαλονιάς που δημιούργησαν στις βαλκανικές χώρες μεγάλες μονάδες τυροκομείων και υπήρξαν δάσκαλοι στην παρασκευή της φέτας.

Οι μάστορες αυτοί, ιδίως από την Βόρεια Κεφαλονιά (Πύλαρο), απουσίαζαν για μεγάλα χρονικά διαστήματα στην Ιταλία κυρίως, αλλά και στην Ρουμανία και τον Εύξεινο Πόντο, 1936, δουλεύοντας στα μεγάλα τυροκομεία της κάθε περιοχής , παράγοντας την ξακουστή έως στις μέρες μας, κεφαλληνιακή φέτα.

kefalonia_island2

Η κεφαλλονίτικη φέτα, φτιάχνεται από πρόβειο και κατσικίσιο γάλα. Ιδιαίτερα οι κατσίκες, βόσκουν, λεύτερες,  σε απόκρημνες βουνοπλαγιές αλλά και κοντά στα βράχια της θάλασσας.
Η  αλμύρα της θάλασσας κάνει ιδιαίτερο τόσο το κρέας τους, όσο και το γάλα τους, χαρίζοντας μια ιδιότυπη γεύση στο τυρί.
Τα μεγάλα εργοστάσια σήμερα παράγουν «τελεμέ» , τυρί που ωριμάζει σε άρμη.
Μια βασική διαφορά είναι πως η κεφαλλονίτικη φέτα, ακόμα αφήνεται να ωριμάσει στο βαρέλι.

kefalonia_island3

Σήμερα στην Κεφαλονιά υπάρχουν 14 τυροκομεία, όλες μικρομεσαίες, οικογενειακές επιχειρήσεις . Οι μονάδες μπορεί να είναι μικρές, είναι, όμως, σύγχρονες διότι οι τυροκόμοι αξιοποιώντας ευρωπαϊκά κονδύλια έχουν πετύχει να λάβουν πιστοποιητικά ποιότητας -τα οποία άλλωστε χρειάζονται προκειμένου να πουλούν τα προϊόντα τους εκτός Κεφαλονιάς.
Η παραγωγή των τυροκομείων διατίθεται σε ποσοστό 50% στην Αθήνα και το υπόλοιπο καταναλώνεται κατά βάση στην Κεφαλονιά. Η φέτα ζητείται περισσότερο ως «σκληρή» (στην Κεφαλονιά σε ποσοστό 90%) αν και στην Αθήνα υπάρχουν σούπερ-μάρκετ που ζητάνε «μαλακό» ή «μέτριο» τυρί.
Η φέτα Κεφαλονιάς μπορεί να μην είναι Π.Ο.Π., αποτελεί όμως ένα εξαιρετικό και περιζήτητο τυροκομικό προϊόν που αξίζει να δοκιμάσετε!!!

Κεφαλονίτικο Μέλι

Ο ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΟΣ «ΚΥΚΛΟΣ» ΤΟΥ ΜΕΛΙΟΥ

Έχουμε την Ασιατική, την Αφρικανική και την Ευρωπαϊκή μέλισσα. Η κεφαλονίτικη μέλισσα -που ανήκει στο υποείδος Καρνιολική της Ευρωπαϊκής- δεν υπάρχει πια στην Κεφαλονιά! Η αιτία της εξαφάνισής της θα πρέπει να αναζητηθεί στην εισαγωγή μελισσών που επιχείρησαν κατά καιρούς οι μελισσοβοσκοί προσπαθώντας για υψηλότερες αποδόσεις.

Ο κύκλος της παραγωγής μελιού στην Κεφαλονιά περιλαμβάνει δυο δύσκολες περιόδους. Η πρώτη συναντάται στα τέλη Μαΐου και μέχρι να «ξεκινήσει» τον Ιούνιο το θυμάρι – και τα αγριοβότανα, η λεβάντα, η ρίγανη. Αυτό το χρονικό διάστημα των δεκαπέντε ημερών είναι, μάλιστα, ιδιαίτερα δύσκολο όταν λείπει το (εξαιρετικό) μελίτωμα της ελάτης του Αίνου -το οποίο εμφανίζεται με συχνότητα μια φορά κάθε πέντε χρόνια. Το θυμάρι και τα λοιπά, στο νησί μας «κρατάνε» μέχρι τις αρχές Αυγούστου και κατόπιν εμφανίζεται πάλι ένα «κενό», το οποίο δεν προβληματίζει αν έχουμε αυγουστιάτικες βροχές που φέρνουν ανθοφορία στα ρείκια και τις κουμαριές. Ο μελισσοβοσκός αν θέλει να «τρυγήσει» χωρίς να χάσει το μελίσσι του και χωρίς να καταφύγει ασύστολα στη ζάχαρη, θα πρέπει να μετακινεί τις κυψέλες του. Το φθινόπωρο, πάντως και ο χειμώνας( μέχρι τα μέσα Γενάρη) δεν είναι δύσκολες περίοδοι  για τους μελισσοκόμους -αρκεί να αφήνουν στις κυψέλες αρκετό φθινοπωρινό μέλι για να τρέφονται οι μέλισσες. Από τα μέσα Γενάρη ξεκινάει η ανθοφορία της αμυγδαλιάς και το σπερδούκλι. Μέχρι τα τέλη Μαρτίου, όμως, το μέλι της κυψέλης λιγοστεύει αντί να αυξάνεται λόγω των μεγάλων απαιτήσεων για την εκτροφή του γόνου. Από τις αρχές Απρίλη, τέλος, μέχρι τα μέσα Μάη, τα μελίσσια ζουν τον ανοιξιάτικο παράδεισο των διάφορων ανθοφοριών.

ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΗΣ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΑΣ

Η κεφαλονίτικη παραγωγή μελιού είναι διαχρονικά σταθερή και προσεγγίζει τους 70 τόνους ετησίως. Η τιμή του μελιού, σήμερα, δεν είναι κατώτερη των 15 Ευρώ το κιλό.

Κάθε  «κεφαλονίτικη κυψέλη» δίνει 6-10 κιλά μέλι το χρόνο. Αυτή η χαμηλή απόδοση οφείλεται, κυρίως, στο ότι η Κεφαλονιά έχει από όλα τα φυτά, αλλά από λίγο!  Αυτή η ποικιλία, βέβαια, δίνει τη δυνατότητα στους παραγωγούς να μην καταφεύγουν στη ζάχαρη και να μην υποβαθμίζουν έτσι τα μελίσσια τους. Παράγεται, επίσης, γύρη, βασιλικός πολτός.

Το 5-7% των παραγωγών έχουν πάνω από 150 μελίσσια. Το 20-30% έχουν από 100-150, το 50% έχουν από 50-100 και οι υπόλοιποι έχουν κάτω από 50 μελίσσια. Εκτιμάται ότι η μεγάλη πλειοψηφία των  παραγωγών που έχουν από 50-150 κυψέλες  έχουν αρχίσει να μεταστρέφονται υπέρ των απόψεων της βιολογικής γεωργίας.

Το φημισμένο, λοιπόν, θυμαρίσιο κεφαλονίτικο μέλι παράγεται τον Ιούνιο και τον Ιούλιο.

Κεφαλονίτικα Κρασιά

Πρώτα θεμέλια του σπιτιού ψωμί, κρασί και λάδι, λέει μια παροιμία της Λειβαθούς.

Και μόνον αυτή η φράση δείχνει πόσο σημαντικό είναι το κρασί για τους Κεφαλονίτες.
Άλλωστε γραπτές μαρτυρίες που υπάρχουν, ακόμη και από τον 13ο αιώνα, μιλάνε για το ξεχωριστό κρασί που παράγει το νησί του Κέφαλου.

kefalonia_island

Τόσο το κλίμα όσο και η σύνθεση του εδάφους δίνουν στα κεφαλονίτικα κρασιά μια τελείως ξεχωριστή γεύση.
Προεξάρχουσα η Ρομπόλα (Ονομασία Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας), κρασί λευκό, με ωχροκίτρινη χροιά, αλλά και η Μαυροδάφνη Κεφαλληνίας, όπως και ο Μοσχάτος Λευκός Κεφαλληνίας.

kefalonia_island

Εκτός όμως από αυτά υπάρχουν οι τοπικοί οίνοι: Πλαγιές Αίνου, Μεταξάτων και Μαντζαβινάτων, όπως επίσης οι λευκές ποικιλίες Τσαούσι, Μοσκατέλα, Ζακυνθινό, Βοστυλίδι και το κόκκινο Θηνιάτικο.

kefalonia_island

Εσείς δεν έχετε παρά να διαλέξετε αυτό που συνοδεύει καλύτερα την επιλογή σας από την γευστική κουζίνα του νησιού.
Και μην ξεχνάτε ότι μια επίσκεψη στην Κεφαλονιά ποτέ δεν θα είναι πλήρης, αν δεν πιείτε κεφαλoνίτικο κρασί στην πηγή του!!!

kefalonia_island